Breytingar, breytingar!!
Breytti í ,,Um mig" og setti þar inn nýjar myndir og tók eldgamlar út. Skipti svo um banner og lét Svörtu Perluna mína þar auðvitað :D

Akkúrat þegar ég ætla að fara að drífa mig nokkuð snemma í háttinn, þá fæ ég einmitt svona ritflæði og finn hjá mér þessa miklu þörf að fara að skrifa eitthvað hérna niður sem svo örugglega enginn les. Eeen þá er þetta bara fyrir sjálfa mig til að lesa þegar ég er orðin gömul og get hlegið að mér. Eða það er að segja ef að netið verður ennþá til þegar ég verð gömul.

Facebook
Það er alveg virkilega hættulegt hvað þetta er ávanabindandi helvíti. Það líður ekki sá dagur að ég kíki allavega ekki einu sinni á Facebook yfir daginn. Alveg merkilegt í hvað maður getur eytt tímanum sínum í, þegar maður gæti haft eitthvað betra að gera, eins og t.d að vera að læra eða rækta sjálfið í manni. En allavega, þá fara myndirnar mínar þangað inn en ekki hingað því ég nenni ekki að setja þær hér :)

Skólinn
Alveg hreint skuggalegt hvað tíminn er fljótur að líða þegar maður er ekki að horfa. Þegar önnin byrjaði þá var ég sko alveg pottþétt á því að ég ætlaði að byrja rólega og vera svo dugleg.. en ég er búin að vera róleg allan tíman því mér finnst ekkert hafa liðið af þessum blessaða skóla. Kannski því ég er ekkert búin að mæta neitt rosalega vel í skólann undanfarið, eeen hvað með það.. tíminn líður samt hratt. Fer í 3 próf og er í nokkrum próflausum áföngum. Hlakka nokkuð til þegar prófin eru búin og svona og maður geti farið að slaka á í jólafríi og eytt dögunum í ekkert merkilegt. En er búin að setja mér það markmið að ég ætla að vera dugleg og ég ætla að standa við það!

Lífið
Margt búið að gerast í lífinu undanfarin mánuð. En það er alveg merkilegt, að þegar eitthvað gerist og maður fær blauta tusku framan í sig, þá virðist einhvernvegin vera þannig að maður áttar sig á hlutunum. Maður setur upp einhver gleraugu og horfir í gegnum þau og sér hlutina eins og maður vill sjá þá, en þegar tuskan hittir andlitið og gleraugun brotna, sér maður með sínum eigin augum. Augum heimsins eins og ég ætla að orða það.  Svo þarf maður að blikka augunum nokkuð oft til að venjast því að vera ekki með þessi gleraugu, og svo þegar maður fer að sjá aftur með sínum eigin augum, þá fer manni að líða betur. Þá sér maður hvernig hlutirnir virkilega voru, og maður getur í raun þakkað manneskjunni sem sló tuskunni í andlitið á manni. Bara skrítið hvað maður lætur bjóða sér til að reyna að halda í eitthvað sem er kannski ekki til staðar. Stundum finnur maður fyrir söknuði, en svo er maður eiginlega bara fegin að vera búin að losna undan drauminum og farin að lifa í raunveruleikanum. (kl. 23:23 btw) Bleika skýið er semsagt fallið og eftir stendur maður á kaldri götunni.
Þetta eru auðvitað allt myndlíkingar, en fólk ætti svona að geta gefið sér hugmynd um hvað þetta allt saman snýst :)    (Ég sé samt ekki eftir neinu)


En núna held ég að ég komi mér í háttinn fyrst ég ætlaði að reyna að gera það töluvert snemma núna í kvöld. 8. síðasti skóladagurinn á morgun.

-Ragnheiður S.
np; Enrique Iglesias - Sombody's me

Hvað er Hvergiland?

Ég og Helga Margrét Hreiðarsdóttir höfum sett það upp í vana okkar að skella okkur einstaka sinnum til Hvergilands. Við höfum einnig farið til Egyptalands að kaupa okkur ís og komum við á Nýja Sjálandi. Það hefur líka komið fyrir að við höfum farið til annarra landa og landshluta. En hvað er svona gott við að fara einhvert annað?
Sumir halda, og meira að segja ég stundum líka, að hægt sé að fara einhvert annað en þar sem maður á heima, t.d til að flýja ýmis vandamál sem maður á við að stríða.
En ég hef komist að því, að það er ekki hægt að flýja vandamál. Þau leggjast bara í dvala. Alveg eins og dýrin í Hvergilandi þegar það kemur vetur.. :(

En smá skilgreining á því, HVAÐ þetta Hvergiland okkar er. Einu sinni kom ég með þessa skilgreiningu á hvað Hvergiland er: ,,Hvergiland er þar sem draumarnir rætast, allar áhyggjur þurrkast upp, allt drasl breytir um mynd, öll vonbrigði breytast í hamingju, öllum spurningum er svarað, allt óútreiknanlega gengur upp, allt óhugsandi verður hugsanlegt og allt óljóst verður ljóst, allt óöruggt verður öruggt, öll mistök gleymast og eftirsja verður fyrirsjá." Ég ætla nú samt ekki að uppljóstra því mikilfenglega leyndarmáli okkar um það hvað við gerum og hvert við förum þegar við förum í Hvergilandsferð, en þær eru til og við förum í þær! ;)
Mig er reyndar farið að langa svolítið að fara í eina, og ef einhver vill slást með mér í ferðina, þá má hann það endilega með glöðu geði!


En nóg um lönd á suðurskautslandinu...

Er kjánalegt að gefa sjálfum sér gjöf?
Mér finnst það ekki. Mér finnst mjög gaman að fá blóm og ég elska það! Ég finn mjög mikla gleði inní mér og finn hvað lífið er gott, þegar einhver gefur mér blóm. En þar sem enginn hefur gefið mér blóm í langan tíma, þá ákvað ég að fara út í blómabúð og kaupa blóm handa mér. Ég keypti mér 10 rauðar rósir sem voru settar í svona sætan blómvönd og svona. Ég skrifaði mér nú ekki kort en það hefði samt verið gaman. ,,Til mín, frá mér" En mér fannst mjög gaman að fá þessa gjöf :D Og ég held að það sé hollt að vera góður við sjálfan sig stundum og gefa sér eitthvað sætt. Er ekki að tala um að fara og kaupa sér endilega buxur á 20 þús eða svoleiðis, getur líka verið lítil krúttleg gjöf sem þarf ekki að kosta mikið! Mæli alveg endregið með þessu... og trust me, manni líður líka bara betur!

En skólinn og lærdómurinn kallar svo ég hugsa að ég snúi mér að því..

-Ragnheiður S.

Málshættir
Oft heyrir maður einhverja málshætti eða orðatiltök og maður veltir því fyrir sér hvaða upptök það hefur. Hverjum getur hafað dottið eitthvað svona í hug? Æfingin skapar meistarann, Enginn veit sína ævi fyrr en öll er, Af vondu leðri gjörast ei góðir skór, og svo framvegis. Ég ætla núna að reyna að finna eitthvað spakmæli: Gerast þá hlutir sem um er hugsað, okei, þetta er mitt spakmæli. Af hverju ætti það ekki alveg eins að vera einhver málsháttur sem ÉG bý til og aðrir fari að nota? Það þarf enginn að skilja þetta, því að meðalgreint og venjulegt fólk, skilur örugglega ekki meira en helminginn af öllum þeim málsháttum sem maður heyrir í hinu daglega tali. Eða er þetta kannski allt komið frá forn-Íslendingum sem kunnu almennilega og menningarlega íslensku fyrir um 100 árum eða svo? Þetta er merkilegt, og gaman að skoða það.

Stjörnumerki
Annað sem ég var að hugsa... stjörnuspár. Mér finnst voðalega gaman að lesa stjörnuspár, reyna að skilja þær og ef til vill tengja þær eitthvað við líf mitt. Ég er krabbi og ef skoða má mbl.is í dag þá er stjörnuspáin mín, eftirfarandi:


Þetta gæti alveg tengst mínum daglegu upplifunum núna, en þetta gæti alveg átt við einhverja aðra en mig, en eitthvað annað fólk sem er ekki í krabbanum. Þetta er meira bara svona kommon sens, í staðinn fyrir eitthvað sem á bara við mig og fólk sem er fætt á svipuðum tíma og ég.
Ef ég ætti að útskýra þessi orð fyrir sjálfa mig, þá er það svona: Passaðu þig á því að gera ekki of mikið af því góða og passaðu þig á því að sýna manneskjum ekki of mikla umhyggju. Því að of mikil umhyggja getur verið jafn slæm og of lítil umhyggja og kæft fólk.
Semsagt... ekki gera of mikið af því að vera góður, vertu frekar í meðallagi og vertu stundum kærulaus og minna ábyrgðarfullur.

Þetta meikar sens í mínum augum. Tökum til dæmis manneskju sem einblínir alltaf á það að vera æðisleg og skemmtileg við alla og allt í kringum mann. Stundum vill maður vera í kringum þessa hressu og skemmtilegu manneskju, en stundum vill maður líka vera jarðbundinn og tala um alvöru hluti. Manneskjan getur það ekki og einblínir á að vera skemmtileg og hress og maður fær hreint og beint ógeð því hún verður svo ,,OF" mikið skemmtilega að hún verður eiginlega bara leiðinleg..
En ég tek það skýrt fram að ég er ekki að tala um neinn sérstakann.

Annað...

Að líta í eigin barm
Samkvæmt íslenskunni getur þetta þýtt að líta á eigin brjóst, en hvað hefur maður upp úr því? Jú, eldri konur sjá eitthvað lafandi niður á maga sem þær vilja toga upp, unglingsstelpur sjá frekar eitthvað sem er vert að sýna opinberlega, og karlmenn sjá eitthvað til að horfa á. En ef maður hugsar þetta út frá ímyndunaraflinu, þá er verið að meina að líta í eigin barm, innanbrjósts, sem er þá í raun í hjartað á manni.
Ég get fúslega viðurkennt það, að ég er ekki nógu dugleg að líta í eigin barm. Oft tala ég um annað fólk, oft hugsa ég eitthvað, segi eitthvað við einhvern og þess háttar, sem ég mundi ekki vilja að sagt væri við mig. Núna fyrr í sumar gerðist atburður í mínu lífi sem breytti mjög mörgu. Ég fékk að heyra vissa frásögn af því sem gerðist sem ég trúi, en einhverra hluta vegna þá var ég alltaf að heyra nýja og nýja útgáfu af þessum atburði, sem var búið að ýkjast það mikið að það var ekki einu sinni líkt því sem gerðist. Fólk var farið að labba upp að mér og segja mér hvernig þetta var, og það stangaðist heldur betur á við það sem í raun og veru gerðist.
Þá hugs ég: Vá hvað fólk nærist á því að tala um aðra. Líka ég, því ég er manneskja. Ég vil ekki vera sú manneskja sem allir tala um, og þegar ég geng inn í hópinn þá hætta allir að tala og horfa bara á mig með einhverjum furðulegum augnsvip. Og þá fór ég að hugsa... ef ég vil ekki að annað fólk blaðri um mig og halda að þeir viti eitthvað um mig og mitt líf, af hverju geri ég það þá við aðra? Þetta er góð og gild spurning, sem ég bara kann ekki svar við. Ég held að maður verði bara að hugsa meira um sjálfan sig og hvernig maður vill að aðrir komi fram við mann sjálfan, til að geta komið rétt fram við annað fólk.

En svo þá líka annað sem kemur aflíðandi af því: Kemur maður fram við sjálfan sig eins og maður vill að aðrir komi fram við mann?

Hef þetta ekki lengra í bili, ætla að reyna að finna mér eitthvað einmannalegt að gera.


-Ragnheiður S.
np; Secondhand Serenade - Fall For You

Með því að fletta upp orðinu hugarafl í orðabók fæst eftirfarandi skýring: Andans kraftur eða sálarþrek. Og þegar flett er upp sálarþrek, fæst: Andlegur styrkur og þolgæði.

Skemmtilegt að hugsa um það hvað hugsanir einar og sér geta verið áhrifamiklar og sterkar hvað varðar líðan manns. Einhversstaðar las ég: ,,Þú ert það sem þú hugsar". Ég hugsa mér: ,,Ég er api", en sama hvað ég reyni og sama hvað ég hugsa mikið um það, þá verð ég ekki api. Ég held að ástæðan fyrir því, sé að sú fullyrðing um að ég verði api er ekki bundin raunveruleikanum. En ef maður hugsar þessi orð út frá raunveruleikanum um það að maður sé það sem maður hugsar og hvað sé hægt og hvað ekki, þá er þetta eitthvað sem maður getur tekið mark á.
Ég hugsa mér: ,,Vá hvað mér líður vel" og þá finn ég innra með mér að mér líður mjög vel og ég finn fyrir hita sem rennur um æðarnar á mér og út í hjartað. Semsagt vellíðan og samkvæmt íslenskri orðabók er það góð líðan. Út frá því að mér líður vel, sprettur það út að ég framkvæmi hluti sem láta mér líða vel og finn hjá mér löngun til að halda því áfram, til að mynda í góðra vina hópi.
En ég hef líka þann mátt að geta hugsað: ,,Af hverju líður mér svona?" Þá er það oftar en ekki um einhverja neikvæða tilfinningu sem ég finn. Ég finn þrýsting inni í hjartanu eins og einhver sé að draga það saman eins og það sé svífandi flugdreki sem er verið að draga inn með miklu afli. En til að fá svar við spurningu minni, þá fer ég að geta mér til um einhver svör, sem undir flestum kringumstæðum, eru aðrar spurningar. ,,Hugsa ég rökrétt?", ,,Er ég að gera of mikið úr þessu?" Og oftar en ekki festast hugsanir mínar í þessum svörum. Þá er ég komin inn í þann hring að allt sem ég hugsa, fer út í það að finna einhverja ástæðu, og ég kemst ekki út úr hringnum. Ég hlusta á texta við lög sem eru í uppáhaldi hjá mér og reyni að finna einhver svör í þeim. Stundum virkar það, en stundum ekki. Þegar það virkar, þá get ég snuið mér að einhverju öðru, en ef það virkar ekki, þá fer minn andlegi styrkur, mitt hugarafl, í að velta persónunni ég fyrir mér og þá má í raun segja að ég er það sem ég hugsa. Við svona hugsanir er ég ein í mínum eigin heimi og þá er spurning hversu sterkt sálarþrek mitt er, þegar ég fer að eyða miklum tíma í það að reyna að skilja sjálfa mig.

Þetta er eilítið flókið og umfangsmikið en fékk mig til að hugsa og ég trúi því að maður sé það sem maður hugsar. Ég ætla að segja frá einu sem hefur áhrif á skoðun mína á þessum orðum og samhliða því, að maður dragi að sér það sem maður hugsar og lifir það. Eins og allir sem þekkja mig að viti, vita að ég er hrakfallabálkur. Um daginn datt bjórflaska ofan á ristina á mér og ristin á mér varð öll marin, blá og bólgin og ekki fór að líða að löngu þar til bólgan var farin upp í ökkla eins og gengur og gerist. Nema, að þarna er ég búin að meiða mig eitthvað, og þá hugsa ég bara um löppina og að ég meigi ekki meiða mig meira í þessu sem er nú fyrir. En þá eins og maður kallar ,,týbískt" þá sparkaði ég um daginn í stiga og bætti þar af leiðandi mari á tærnar á mér. Stuttu eftir það missti ég lok af kæliboxi beint ofan á ristina og bætti þar af leiðandi marblettum ofan á stóra marblettinn, og ekki nóg með það, en þá slitnaði skórinn af mér sem ég var með á löppinni, og það var stigið á hana. En þá spyr maður sig... Hversu týbískt er það? Ég er búin að vera að hugsa um löppina, og þá ,,kalla ég þetta yfir mig" því ég hugsa um hægri löppina en ekki þá vinstri. Auðvitað þarf fólk ekki að vera sammála mér með þessa staðhæfingu, en þetta er mín skoðun og það undirstrikar en frekar þau víðtæku orð: ,,Þú ert það sem þú hugsar."

Bara svona smá hugsanir í einsemd minni áður en nóttin tekur við þar sem það er farið að kvölda nokkuð.

-Ragnheiður S.
np; Timbaland feat. One Republic - Apologize

Jújú það er rétt, sumarið er búið og komið á enda og skólinn byrjaður. Haustið er farið að segja til sín og láta finna fyrir sér. Eitt er allavega víst að maður fer ekki út á peysunni hvaða klukkustund sólahringsins sem er því ekki vill maður verða bitinn af honum Kuldabola, kallinum.

Skólinn
Maður er alltaf frekar spenntur þegar maður er að byrja í skólanum eftir sumrin. Þá kemst meiri regla á lífið og þú hefur eitthvað fyrir stafni. Minni líkur á því að maður sitji eyrðarlaus og stari út í loftið því maður verður uppiskroppa með efni til að skoða á netinu og það eru engir skemmtilegir á msn. Ef manni leiðist, þá getur maður einfaldlega farið bara að læra! Eða ef maður nennir því ekki, þá að fara að hugsa um að læra. Þá er maður allavega minna eyrðarlaus en ella.

Sumarið hnitmiðað.
Að mínu mati var sumarið of fljótt að líða. Maður mætti í vinnu um átta, til fjögur, svo að dandalast eitthvað og svo er dagurinn bara búinn. Helgarnar reyndar í fríi og þá gat maður nú gert hitt og þetta. Ef ég mætti velja einn atburð sem táknar hámark sumarsins, þá er það Landsmótið á Hellu, eins og ég hef sagt áður. Það var bara í einu orði sagt: GEÐVEIKT! Mæli alveg  stórlega með því að fara á næsta landsmót hvort sem maður er hestamaður eða ekki. En þó svo landsmótið hafi staðið upp úr, eru aðrar uppákomur og læti sem setja sitt strik í reikninginn. Eins og t.d allar útilegurnar, hestaferð á Flúðir (fór reyndar ekki alla ferðina bara svona 2 klst. hehe), djömm hingað og þangað, rúntar, lautaferð og name it ;) Danskir dagar voru allavega ekki upp á marga fiska. Allavega ekki fimm. Þó svo sumarið hafi veri stutt, var það nú samt ekki hið alversta. Hef þó upplifað þau skemmtilegri og lengri.

Óvissuferð Jónatans!
Það eru komnar pælingar að jonatan hópurinn fari saman í óvissuferð! Þeir sem komnir eru í það að fara að skipuleggja þetta, eru ég, Erla og Freyja.. dúndur hópur alveg sem hefur reynslu af því að skipuleggja skemmtilegar uppákomur. Er komin með spenning í magann og hlakka ekkert smá til, eða það er að segja ef það verður eitthvað úr þessu. Eða nei, ég sleppi ef-inu.. það VERÐUR eitthvað úr þessu :D

Kjaftasögur
Það er alveg stórmerkilegt hvernig fólk getur brugðist við kjaftasögum sem það heyrir um sig. Sumir þegja bara og segja ekki neitt, aðrir blása á þær og er bara sama um það að fólk sé að kjafta eitthvað um það því það veit sannleikann, sumir taka þessu mjög nærri sér en láta það ekki á sig fá, og svo eru aðrir sem að SNAPPA og hreinlega VERÐA að komast að því HVER sagði hverjum þetta og hverjir hvað. Eitt heilræði sem ég hef komist að og fengið að kynnast hjá mér og mínum er: ,,Akranes er Akranes." Semsagt... við búum á Akranesi og Akranes hefur alltaf einkennst af því að allir tala um alla og því fær enginn breytt. Er alls ekki að gagnrýna það hvernig fólk bregst við þegar það heyrir eitthvað um sig, ég hef alveg örugglega misst mig við eitthvað svona, en maður má ekki gleyma því, í hvernig bæjarfélagi maður býr. Og believe me, það er ekki hægt að flýja undan þessu þannig deal with it ;)

Busaball
Það verður haldið 5. sept næstkomandi með pomp og prakt. DJ Óli Ofur og Jet Black Joe að spila. Spurning hvort maður eigi að kíkja út af seinni kostinum. Var ekki á írsku þannig ég hef aldrei stigið á dansgólf þar sem þessi frækna hljómsveit hefur verið að leika fyrir dansi. Vonandi þess virði segi ég. Annars er það bara partýið hjá Rebekku eða klassíkin sjálf, Mörkin.

Hef þetta ekki lengra

-Ragnheiður S.